Melancholie

Het kan je zomaar overkomen
alleen wandelend in een bos
op het mos in stilte kuierend
de aarde voelt zacht en warm
terwijl je luistert
naar het fluisteren van wind en bladeren.

Je hoort een cello
die ongezien meezingt
in de cadans van je hart.

Oude herinneringen
melden zich in je hoofd
even is er weer het verlangen
naar het moment van licht
dat je ooit ervoer.

Weemoed zonder treurnis.

Terug naar het overzicht
image
Share on Facebook0Pin on Pinterest0Share on LinkedIn0Email this to someone

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>